Rozwód bez orzekania o winie – kiedy warto się na niego zdecydować?
19 listopada 2016
Jakie dowody należy zgromadzić, aby sąd udzielił rozwodu z winy małżonka?
21 listopada 2016
Pokaż wszystkie

Na gruncie obecnie obowiązujących przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, orzekając rozwód sąd zobowiązany jest orzecz także, czy i który z małżonków ponosi winę rozkładu pożycia, a więc który z małżonków jest winny temu, że małżeństwo stron się rozpadło. Orzekanie o winie nie będzie jednak miało miejsca w przypadku każdego postępowania rozwodowego, gdyż jeśli małżonkowie zgodnie zażądają, aby sąd zaniechał orzekania o winie, wówczas sąd nie ma obowiązku orzekać w tym zakresie i wydany następnie wyrok rozwodowy nie będzie w takim przypadku zawierał rozstrzygnięcia o winie, a więc żaden z małżonków nie będzie ponosić winy za rozpad małżeństwa.

Postępowanie rozwodowe w którym nie będzie ustalana wina w rozkładzie małżeństwa toczy się z reguły znacznie szybciej i jest mniej stresujące dla samych małżonków, w niektórych jednak przypadkach orzeczenie o winie jest w pełni uzasadnione i wręcz pożądane, dlatego decyzja w tym zakresie powinna być dobrze przemyślana.

Rozważając rozwód z orzekaniem o winie, przede wszystkim należy sobie uświadomić co taki rozwód daje, a więc jakie korzyści będą płynąć dla małżonka z faktu, iż nie zostanie on uznany wyłącznie winnym rozkładu pożycia. I tak, w sytuacji, gdy małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a więc, gdy w wyroku rozwodowym winnym rozpadu małżeństwa zostali uznani obydwoje małżonkowie lub rozwód został przeprowadzony bez orzekania o winie, znajduje się w niedostatku, może on żądać od drugiego rozwiedzionego małżonka dostarczenia środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego.

Obowiązek alimentacyjny w takiej więc sytuacji będzie aktualizować się wówczas, gdy małżonek popadnie w niedostatek, a więc, gdy nie będzie on w stanie własnymi siłami zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb w całości lub chociaż w części. Za usprawiedliwione potrzeby uznaje się zaś takie, których zaspokojenie zapewni uprawnionemu normalne warunki bytowania, odpowiednie do jego stanu zdrowia i wieku. Jak zostało powyżej wskazane, obowiązek alimentacyjny rozwiedzionych małżonków z powodu niedostatku jednego z nich, powstanie zarówno w przypadku rozwodu bez orzekania o winie, jak i rozwodu z winy obydwóch stron, a więc małżonek, który zostanie uznany wyłącznie winnym rozkładu pożycia nie będzie mógł skutecznie się ubiegać o alimenty od byłego małżonka z powodu swojego niedostatku.

Obowiązek alimentacyjny znacznie szerzej kształtuje się natomiast w sytuacji, gdy tylko jeden z małżonków zostanie uznany winnym rozkładu pożycia. Przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowią bowiem, iż w przypadku, gdy jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku.

Jeśli więc wyłącznie winnym rozwodu zostanie uznany mąż, który posiada znaczny majątek i dochody, a sytuacja żony po rozwodzie ulegnie pogorszeniu, gdyż sama dużo nie zarabia i nie jest właścicielką znacznego majątku, lecz jednocześnie nie cierpi ona niedostatku, to mimo wszystko żona może w takiej sytuacji wystąpić o alimenty od byłego męża. Określenie obowiązku alimentacyjnego w takim przypadku następuje poprzez porównanie sytuacji materialnej małżonka niewinnego z hipotetycznym położeniem, jakie istniałoby, gdyby rozwód nie został w ogóle orzeczony i gdyby małżonkowie kontynuowali pożycie.

Ocena, w jakim zakresie nastąpiło istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, zależy od porównania sytuacji, w jakiej niewinny małżonek znalazł się wskutek orzeczenia rozwodu, z sytuacją, w jakiej znajdowałby się, gdyby rozwodu nie orzeczono i gdyby pożycie małżonków funkcjonowało prawidłowo.

A zatem, jeżeli istnieją przesłanki do żądania rozwodu z wyłącznej winy współmałżonka i dodatkowo na skutek rozwodu sytuacja materialna małżonka niewinnego może ulec pogorszeniu, wówczas tym bardziej staje się uzasadnione żądanie rozwodu z orzekaniem o winie, gdyż orzeczenie wyłącznej winy w wyroku rozwodowym nie tylko „chroni” małżonka niewinnego przed obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz małżonka winnego z powodu jego niedostatku, lecz również uprawnia go do wystąpienia o alimenty w wyższym zakresie, z uwagi na sam fakt pogorszenia sytuacji materialnej na skutek rozwodu.

Rozwód z orzeczeniem o winie szczególnie uzasadniony będzie więc wówczas, gdy np. jeden z małżonków boryka się z jakimś nałogiem przez który doszło do rozpadu małżeństwa i przez który nie posiada on środków finansowych pokrywających jego utrzymanie, a także w sytuacji, gdy do rozpadu małżeństwa doprowadziło zachowanie małżonka znacznie lepiej sytuowanego.

Dodaj opinie